айтыскер балынбек имашев известный кто такой
«Придумайте прививку от русскоязычных казахов»: Акын, предложивший золотой памятник Елбасы
Известный айтыскер Балгынбек Имашев заявил, что не будет вакцинироваться от коронавируса. Кроме того, он обратился к ученым с просьбой придумать прививку против русскоязычных казахов, передает ИА «NewTimes.kz».
Видеообращение акын опубликовал на своей странице в Instagram.
«Коронавирусом я переболел летом. Больше мне не нужно делать прививки. Даже если бы это было необходимо, я бы все равно не стал прививаться. Свою судьбу я доверяю Аллаху, а не вакцине», — написал акын под постом.
«Сейчас все только и говорят про вакцину. Есть те, кто против вакцины, а некоторые еще не могут определиться. А то, что звезды шоу-бизнеса или политические деятели прививаются вакциной — это их выбор, никто не вправе их осуждать за это», — пояснил айтыскер.
Также Имашев отметил, что если даже 7 млрд человек на планете вакцинируются, он не собирается этого делать.
«Мои дети, родные, никто не будет прививаться. Конечно, спасибо ученым, которые разработали вакцину за кратчайший срок», — добавил он.
После чего айтыскер обратился профессорам, которые разработали вакцину.
«Ученые, ведь вы разрабатываете же вакцину для таких заболеваний, как грипп, коронавирус. Придумайте прививку против русскоязычных казахов, которые и в правительстве, и в обществе стыдятся разговаривать на своем родном языке. Чтобы те люди, которые привились, хорошо разговаривали на казахском, а не на русском или английском, и не подражали другим нациям. Придумайте вакцину, которая заставляет уважать свой родной язык», — заявил Балгынбек Имашев.
Ранее айтыскер предложил установить памятник первому президенту Нурсултану Назарбаеву, выполненный из золота.
Балғынбек ИМАШЕВ: АЙТЫС ТА — АРДЫҢ IСI
Айтыскер Балғынбек Имашевтi бiлмейтiн адам кемде-кем шығар. «Айтыс» десе iшкен асын жерге қоятын көпшiлiк Балғынбек сахнаға шыққанда елеңдеп отырады. Сөзi мiрдiң оғындай, кез келген қарсыласын өткiр әзiлiмен түйреп өтетiн Балғынбектiң қоғамдағы кемшiлiктердi де тайсалмай, батыл жеткiзетiндiгiне көпшiлiк тәнтi. Бiр кездерi Жетiсуда белгiлi болған ақынның Елордаға ауысқанына да бiрнеше жылдың жүзi болды. «Бүгiнгi айтыстың жүйрiктерi» айдарының алғашқы қонағы – Балғынбек Имашев.
Айтыскер Балғынбек Имашевтi бiлмейтiн адам кемде-кем шығар. «Айтыс» десе iшкен асын жерге қоятын көпшiлiк Балғынбек сахнаға шыққанда елеңдеп отырады. Сөзi мiрдiң оғындай, кез келген қарсыласын өткiр әзiлiмен түйреп өтетiн Балғынбектiң қоғамдағы кемшiлiктердi де тайсалмай, батыл жеткiзетiндiгiне көпшiлiк тәнтi. Бiр кездерi Жетiсуда белгiлi болған ақынның Елордаға ауысқанына да бiрнеше жылдың жүзi болды. «Бүгiнгi айтыстың жүйрiктерi» айдарының алғашқы қонағы – Балғынбек Имашев.
– Балғынбек, сен жұртшылыққа айтыс арқылы танылдың. Ұстазыңның әуенiне басып, аяғыңмен жер тепкiлеп, әдемi әзiлiңмен көрерменiңдi сүйсiнткен сәтiңдi де бiлемiз. Қалжыңдап отырып-ақ, қоғамдағы өткiр мәселелердi түйреп өтетiнсiң. Сол бiр күндердi сағынасың ба?
– Әрине, менi айтыссүйер қауым «хайләйлiм» деген мақамым арқылы таныды. Ол кездегi айтқан сөздерiмде қателiк-кемшiлiктер көп болғанына қарамастан көрермен қауым менi айтыскер ақын ретiнде жылы қабылдады. Құшағын жайып қарсы алды. Үмiт артты. Қазiргi кезде әрине, сол балалық шақты, сахнада көрерменге еркелеп отырып әзiлдейтiн, ойға түйген мәселенi еш қымсынбастан, қорытып жатпастан ағытып жiберген сәттерiмдi есiме алып таң қаламын. Жастық арынның қаншалықты ауыздықсыз екенiне көзiм жеткендей болады.
– Жалпы айтысқа алғаш түскен сәтiң мен бүгiнгi кезеңнiң арасында бiрталай арақашықтық жатыр. Не өзгердi? Айтыстың сол кездегi бағыты мен бүгiнгi бағытына баға бере аласың ба?
– Не өзгердi дегеннен гөрi, не өзгермедi деген дұрыс шығар… Мен мектеп қабырғасында жүрiп айтысқа алғаш қатысқан кезден берi 20 жылдан асып кетiптi. Одан берi халықтың санасы, психологиясы, заман талабы – бәрi өзгердi. Тәуелсiздiк келдi. Жаңа технологиялар келдi. Айтыс өзгердi, Жүрсiн де, көрермен де, Балғынбек те өзгердi. Баланың өскенi ата-анасына бiлiнбейтiнi секiлдi, айтыстың өзгергенi де тұрақты тыңдаушыға байқала бермеуi мүмкiн. Бiрақ қазiр айтыстың бағыт-бағдары да, тақырыбы да, мән-мазмұны да, формасы да өзгердi. Әр толқын айтыскерлер айтысқа тың жаңалықтар алып келдi. Жүрсiн Ерманов айтыстың реставраторы да, реформаторы да болды деуге толық негiз бар. Ол жылт еткен жаңалықты iздеушi де, жарқ еткен дарындыларды қолдаушы да болды. Бiз табиғат заңдылығы деп жүрген Алланың заңы бойынша кез келген нәрсенiң пайда болуы, өсуi, дамуы, жемiс беруi, өлуi үзiлмей бiр-бiрiне жалғасып жатады. Айтыс та, ақындар да сол сияқты. Екi-үш жыл эфирлерден айтыс берiлмей қалып едi, «айтыс қайтыс болды» деген әңгiме тарады. Айтыс құнарлы топырақтай қазақтың қанына егiлген дән болса, оңайлықпен өле қойсын ба? Оның да бүр жаратын өз көктемi, жайқалатын жазы, жемiстi күзi, солатын қысы болуы заңды емес пе?! Бiрақ оның бiр маусымы бiрнеше жылдарға, тiптi ғасырларға созылуы мүмкiн.
Ал баға беруге келетiн болсақ, тәуелсiздiктiң алғашқы жылдарындағы айтыстың мазмұнына, түрi мен мақсатына, ондағы көркемдiк пен пiшiнге көп жаңалық әкелген ақындар болды. Мысалы: Мелс Қосымбаев батыстағы жыраулық дәстүрдi айтыспен үйлестiрушi, жанастырушы болса, Аманжол Арқаның даласындай дархан мiнездi, бастырмалатпай байыпты сөйлеудi, Оразалы Досбосынов нағыз Жетiсуға тән айтыстың үлгiсiне көркем кестелi тiл, қазақы бояу, тiрi тiркестер әкелдi. Бекарыс Шойбеков ауызекi сөйлеу стилiмен-ақ, қарапайым да қарымды, қысқа да нұсқа, мақтамен бауыздағандай өткiр де өтiмдi тәсiлдi енгiздi. Ал жалпы айтысқа тың жаңалық қана емес, бүкiл сипатына өзгерiс әкеп, жаңаша реформа жасаған ақын – Мұхамеджан Тазабеков. Оны көрермен де, көпшiлiк те, ақындар да, ғалымдар да мойындайды. Мұхамеджанға елiктеген жас ақындарды былай қойғанда, қазiргi айтыскерлердiң iшiнде оның көркемдiк тәсiлдерi әсер етпеген ақындар кем де кем. Ал қазiргi айтыста жаңа толқын жастар көптеп келгенмен, үлкен жаңалықпен келiп жатқандары аз. Екiншiден, қазiр өз өлкесiне тән айтыс дәстүрiн сақтау адыра қалды. Ешқандай ерекшелiк жоқ. Не сөзiнде, не мақамында. Қазiр батыс пен Жетiсудың, шығыс пен Сыр елiнiң, оңтүстiк пен Арқаның ақындарының не ән-әуенiнен, не сөз саптасынан қай елдiң, қай жердiң ақыны екенiн айыра алмайтын күйге жеттiк. Мипалау. Барлық бояу араласып кеткен. Мүмкiн бұл заманауи, айтыстағы «жаһандану» үрдiсi шығар, бiрақ мен соған қатты алаңдаймын. Ал ақындық қуаты, тапқырлығы, дарындылығына айтар сөз жоқ, потенциалы өте жоғары ақындар өсiп келедi.
– Сахнада естiген айтыс пен теледидардан берiлген нұсқада айырмашылық болатыны белгiлi. Ақындардың көп уәждi сөз сайыстары монтаждалып, кесiлiп жатады деп естiдiк. Сенiң айтысыңда да сондай сәттер болды ма?
– Әрине, айтыс – «жанды» өнер! Сондықтан да синкреттi, яғни санқырлы өнер болып табылады. Залда отырып айтыс көргенде тыңдаушы мен екi айтыскердiң арасында көзге көрiнбейтiн жiптер бар. Бұлар – бiр-бiрiне ықпал ету күшiне ие. Ал теледидардан көру, радио немесе үнтаспадан тыңдау, қағаз бетiнен оқу – үшеуiнен болатын әсер мүлде бөлек. Теледидардан көргенде айтыстан алатын әсер, залда көргендегiден 25 пайыз төмендейдi. Себебi сiз айтыскерлерге әсер ете алмайсыз, дегенмен көрермендердiң қалай қабылдағанын, оның айтыскерлерге қалай әсер еткенiн көзбен көрiп қаныға аласыз. Радиодан тыңдағанда сiз мұны да көре алмайсыз, яғни әсер тағы 25 пайызға төмендейдi. Ал кiтаптан оқысаңыз, сөзден ләззат алмасаңыз, ақындардың ән-әуенiн де, дауыстарын да, көрермендердiң қабылдауын да не көре, не ести де алмайсыз. Сонда бұл әсер тағы 25 пайызға кемидi дейiк. Ендi өзiңiз бағалай берiңiз. Бұл – қысқартылмай толық берiлгендегi әсерлер. Ал ол қиылып, монтаждалатын болса, онда ол кейбiр мүшелерi кесiлiп қалған мүгедек айтыс десеңiз болады. Оның үстiне монтаж жасайтын «оташы-хирургтер» айтыстан хабары бар маман болса бiр жақсы, кейде мүлдем сауатсыз монтаждар болады. Менiң айтыстарымда ондай қысқартулар жиi болып тұрады және ол ең шұрайлы сөздерiңдi «репрессиялайды». Сондықтан монтаждалған нұсқаны көрген көрермендер «құр әзiлден басқа ешнәрсе айтпадыңдар ғой, бәйгенi не үшiн берген?» деп таңғалып жатады.
– Бүгiнгi айтыс төрiнде жүрген айтыскерлердiң бiразымен сөз сайыстырып көрдiң. Қайсы ақынның сөз салмағы саған ауыр тидi?
– Иә, алдыңғы буын аға-әпкелерiммен де, қатарластарыммен де, жас буын өкiлдерiмен де айтыстым. Аға-әпкелерiм бетiмнен қаққан жоқ, батасын бердi. Қатарластарыммен тең дәрежеде сөз таластырып, кейде жеңiп, кейде жеңiлдiм. Жастардың бiрi – жағадан алса, ендi бiрi – iзет-iлтипатын көрсетедi. Бiрi – мылтықпен аңдып жатып атады, ендi бiрi – бата сұрап жатады. Бәрiне тiлектеспiн, ешқайсысын бетiнен қаққан емеспiн. Айтыстағы айтылған әзiл болсын, сын болсын, мiн болсын, мақтау болсын, дұрыс қабылдаймын. Жел сөздi ауыр алмаймын, жөн сөзге тоқтаймын.
– Астанаға кеткенiңе бiраз уақыт болды. «Көрмесең, бiлмесең жат боларсың» деген сөз бар. Ел аралап, халықтың арасында жүрмеген соң, көп нәрседен хабардар болмауың да мүмкiн. Елде болып жатқан оқиғалардан хабарсыз ақынның айтысқа дайындығы қалай болар екен?
– Хабарлардан хабарсыз болу деген қалай сонда? Астанаға кеткендер елде болып жатқан оқиғалардан бейхабар деп ойлайсыз ба? Ауылда қазiр байланыстың барлық түрi бар. Күнделiктi хабарласып тұрамыз. Оның сыртында торқалы той-томалақта, топырақты өлiмде жиi-жиi барып тұрамыз. Ауылдағы адамдармен бiрге тыныстап, бiрге дем шығарамыз десе де болады. Сосын айтысқа шығу үшiн бәрiнен хабардар болу аздық етедi. Көрген-бiлгенiңдi санада балқытып, ойыңда қорытып аузыңнан өлең етiп шығару керек. Сақал өсiп жат болмасақ, ауылдан алыстап кеткенiмiз жоқ. Ауылға кiндiгiмiзбен байлаулымыз.
– Астанадан туған жерiңе оралғаның туралы естiген едiк. Елордаға қайта келiпсiң. Туған жерде жағдайың болмады ма?
– Туған жерге кетерде ұстазым академик Рымғали Нұрғали қатты қарсы болып едi. «Сен – қазақтың ақынысың, ауылыңа барсаң бiр рудың ғана ақыны боп қаласың. Туған жерге, туған елге қызмет ету – сол жерде ғана жасалатын шаруа емес. Астанада жүрiп-ақ, ауылдың мүддесiне қызмет етсең, ешкiм кедергi болмайды. Бас қалада жүрсең, ұлттың жоғын жоқтауға, барын түгендеуге мүмкiндiк көбiрек болады. Алаш таныған елдiң еркесi едiң, бiр ауылдың ғана серкесi боп қаласың-ау», – деп ренжiп едi. Бiрақ шақырған жерге бармасаң, ауылды менсiнбегендей боп көрiнбейiн, Алла нәсiп етсе, Елордаға қайтып келермiн деп Талдықорғанға тартып отырдым. Облыс басшысы құшақ жайып қарсы алды, жаңа салынған үйден үш бөлмелi пәтер бердi. Қызмет ұсынды. Мен өзiм үйренiп қалған салаға барайын деп Iлияс Жансүгiров атындағы Жетiсу Мемлекеттiк университетiнде оқытушылықты таңдадым. Ол жерде университет ұжымы жылы қабылдады. Екi жыл қатарынан университет қабырғасында Республикалық студент жастардың айтысын ұйымдастырдық. Облыстық Жетiсу телеарнасында «Балғынбектен базарлық» атты хабар жүргiзiп, айтыстың таңдаулы үлгiлерiн көрермендерге ұсындық. Жағдайым жаман болған жоқ. Атақты ақын, ұстазым Айтақын Бұлғақовтың қасында неге жалғызсырайын? Өзiмнiң бала кезде айтысқан дос-жарандарыммен араласып кеттiк.
Адамның алға қойған мақсаты таусылмайды ғой. Оның үстiне мамандығым аудармашылық болғасын, аудармаға ықыласым ауды. Сөйтiп Астанадан жаңа ашылғалы жатқан телеарнадан ұсыныс алдым. Балаларым да Астананы сағындық деп мазамды алды (мамалары үйретiп қойған шығар). Өзiм де Арқадағы достарымды, араласқан ортамды сағынып кеттiм. Ақыры Есiлдегi Елордамызға қайтып келдiк.
– Ерте кездегi қазақ әдебиетiнен белгiлi ақындардың айтысын оқып отырсақ, зәулiм сарайға жиналмай-ақ, ел аралап жүрiп-ақ, аты елге мәшһүр ақындарымыз бiр-бiрiмен жаз жайлауында, қыс қыстауында кездесiп жатады екен. Бiздiң бүгiнгi ақындарымыз экранға шықпаса, арнайы айтыс өтпесе, арнайы жүлде болмаса, айтысқа шыққысы келмейдi. Әлде мұны айтыстың заманауи келбетi деп түсiнемiз бе?
– Шыққысы келмейтiнiн сiз қайдан бiлесiз? Қай ақын олай деп айтып жүр? Ақындардың көбiсi айтыс болмаса «ауырып» қалады. Сондықтан екi жыл эфирден айтыс тоқтап тұрғанмен айтыс тоқтаған жоқ. Мәселе, ол эфирден берiлмегендiктен елеусiз қалды. Әйтпесе жалпы жұрттың назарынан кеткенмен, айтыстың базары әр елде, әр түрлi денгейде өтiп жатты. Мәселе оны ұйымдастырушыларда ғой. Жүрсiн Ерманов ағамыз ширек ғасырдан астам уақыт айтыстың көшiн өрге сүйредi. Ол ақындардың жан-тәнiн толық түсiнедi. Сөйте тұра елден «алғыс» алғанмен, жоғарыдан «қарғыс» алып келедi. Ал әр аудан, әр облыста айтысты «өттi» деп айту үшiн жасайтындардың бәрi өнерге жаны ашитындар деп айта алмас едiм. Олар ақындардың барлығымен хабарласа алмайды, барлығын бiрдей шақыра алмайды. Ақынға қандай бап керегiн түсiнбейдi. Тағы бiр себеп, жергiлiктi жерлерде өткен айтыста қазылар алқасының құрамы ала-құла болады. Оларға алдында айтысып отырған Аманжол ма, Бекарыс па, Айбек пе, Айнұр ма – бәрiбiр. Өз ауылының ақыны жеңсе болды. Эфирден көпшiлiк көрмеген соң, әдiлеттiлiк iздеудiң ретi жоқ. Мәселенiң тағы бiр жағы бар. Айтыскерлер әр салада қызмет iстейдi. Айтысқа бару үшiн жұмыстан босатылуы керек. Егер эфирден айтыс берiлмей жатса, қай басшы өз қызметкерiн жұмыстан қайта-қайта босата бередi? Сондықтан ақындардың не себептен сiз айтқан «арнайы айтысқа» барғысы кеп тұратыны түсiнiктi шығар? Айтыстың деңгейi оны ұйымдастырушының кәсiби шеберлiгiне байланысты. Ал жүлде деген – шартты нәрсе. Ол көлiк бола ма, жоқ велик бола ма, мәселе онда емес. Жарыстан озып келген ақынның еңбегi бағалануы керек. Ақындардың қайырымдылық шараларын жасап, жүлдесiз айтыс жасаған кездерi болған. Оның сыртында, дiни мерекелерде Алланың разылығы үшiн халықтан өнерiмiздi аяп қалған емеспiз.
– Айтыс дегенiмiз – қазақтың төл өнерi емес пе? Бiрақ бүгiнгi айтыс шоуға айналып бара жатқан сияқты. Саған солай көрiнбей ме?
– Айтыс қазақ үшiн ерте заманда шоу болған, қазiр де шоу. Бұрынғы кезде халықтың көзi де, құлағы да, яғни газетi де, радиосы да, теледидары да, интернетi де, парламентi де – айтыс болған. Қайта қазiргi кезде бұл пәрмендiлiгi азайып келедi.
– Кезiнде «сарай ақыны» деген ұғым болды. Оларды халық мұңын мұңдаудан гөрi, ханға жағынып күн көрген деп сынаушылар бар. Бүгiнгi айтыстың келбетi де «Сарай ақындарынан» аспай қалған секiлдi.
– Шығыс елдерiнде солай болған дейдi. Қазақ даласында ондай ұғым жоқ.
– Тәуелсiздiктiң 19 жылдығына орай Астанада өткiзiлген айтыста «арқырап шындық айтқан ақындарға қиянат жасалды» дейдi. Рас па?
– Қиянат жасалды дей алмаймын. Жалпы аяқтан шалғысы келдi, бiрақ көрерменнiң қолдауы ақындарға қорған болды. Дегенмен «ананы айт, мынаны айтпа» деп тақылдай берсе, ақындар қайдан көсiлiп шапсын? Көп сөз «iшiмiзде кеткенiн» несiне жасырайық.
– Жақында дiни сайттардың бiрiнен:
– Мұсылманның құбыласы жердегi –
Қағбатулла Мекке деген төрде едi.
Қағбаны емес, айналдырған шыршаны
Жаңа Жылмен құттықтама сен менi, – деген өлеңiңдi оқыған едiк. Соңғы кездерi айтыстарда да жиi дiни уағыз айтып жүрсiң. Дiнге бiржолата бет бұрған сияқтысың. Бүгiнгi қазақ исламы туралы не айтар едiң?
– Жалпы Ислам – ол бiр ғана дiн! Оны қазақ исламы, араб исламы, түрiк исламы деп бөлуге болмайды. Әйтпесе кейiн орыс исламы, ағылшын исламы, француз исламы пайда болуы мүмкiн. Бұл – Христиандардың адасуы, көп тармаққа бөлiнуiнiң бiр себебi осылай дiндi ұлтқа бөлуi. Русское православие, Римское католичество деген сияқты. Бiздiң Раббымыз бiреу – ол еш серiгi жоқ Алла Тағала! Бiздiң кiтабымыз бiреу – ол қияметке дейiн бiр әрпi өзгермейтiн Құран Кәрiм! Бiздiң пайғамбарымыз бiреу – ол Алланың мақтаулысы, екi дүние сәруары, соңғы елшi Мұхаммед (оған Алланың игiлiгi мен сәлемi болсын). Сондықтан бiз бiрiгуiмiз керек, онсыз да бiздi бөлгiсi келетiндер көп. Бiздi руға бөлдi, жүзге бөлдi, облыстар мен аймақтарға бөлдi. Оригинал мен маргинал деп бөлдi. Шала қазақ пен қара қазақ, жаңа қазақ деп бөлдi. Қалалық пен далалық деп бөлдi. Северян-южан деп бөлдi. Местный-оралман деп бөлдi. Ендi бiрiмiздi буддист, бiрiмiздi католик, бiрiмiздi кришнаит, бiрiмiздi Иегово куәгерi ғып бөлдi. Ендi мұсылмандардың өзiн вахабит, таблиғ, суфист, тарихатшы, зiкiршi, хизбут деп түрлi ағымдарға бөлшектеп жiбермекшi. Сондықтан бiз Алланың Құраны мен Пайғамбарымыздың сүннет жолымен жүретiн бiр ғана үммет болуымыз керек. Ол үмметтi ахли-сунна жамағаты дейдi. Басқа жол iздеудiң қажетi жоқ. Кiм Құран мен сүннеттi ұстанса бiрiгедi, кiм одан алшақтаса, бөлiне бередi. Айтыста дiни уағыз айту – ол айтыс тарихында бұрыннан бар. Арғы замандағы ғалымдарды былай қойғанда, Бұқардан бастап бүгiнге дейiн иманды ақындар бұқараны тура жолға уағыздап келедi. Мен молда боп кеткем жоқ, намаз оқу – әр мұсылманның мiндетi. Сондай мiндеттiң бiрi – жақсылыққа шақырып, жамандықтан тию. Айтыстағы айтқанымыз уағыз емес, осы мiндетiмiздi орындағанымыз ғой. Себебi ертең әр амалымыздан сұралатынымыз хақ!
Ал Жаңа Жыл жалпыхалықтық мереке ғып көрсеткенiмiзбен, Тәуелсiздiк мерекесiнiң қасында түкке тұрмайды. Тек күнтiзбе бiтiп, жаңасы басталады демесе, бұл күнi де, түнi де ғаламда еш өзгерiс болмайды. Қайта ең көп күнә жасалады. Ең көп арақ-шарап iшiледi. Iшiп алған «Аяз аталар» сыйлық берiп, балаларымызды алдайды (дұрысы бiз оған ақша төлеп, өз балаларымызды өзiмiз алдатамыз). Қытайдың зиянды отшашуларына мыңдаған теңгелерiмiздi ысырап етiп, ауамызды ластаймыз, жарақат аламыз, өрт саламыз. Бұл күнi үсiп қалған, уланған, жарақат алған адамдар өте көп болады. Олардың нешесi мерт болып жатады. Азық-түлiктiң бағасы шарықтап кететiнi өз алдына, ормандағы қылқан жапырақты ағаштар «қыршынынан қиылады». Мен тiптi ойлана-ойлана еш бiр жақсылығын таба алмадым. Радиодан, теледидардан қаптаған «жұлдыздар» елдi Жаңа Жылмен құттықтап жатады. Солардың бiреуiнiң Тәуелсiздiк мерекесiмен елдi құттықтағанын естiмедiм. Намысты қазақ баласы ретiнде соған iшiм күйедi. Сосын наурызкөженiң иiсiн аңсаймын. Ауланы тазалау, бұлақтың көзiн ашу, көршiлердi көжеге шақыру, ағаш отырғызу – не деген керемет! Бiрақ бiздiң қазiргi Наурыз мерекесi (басқа жерлердi қайдам, Астанадағысын айтам) бұрынғыдай бiр ай емес, түскi сағат 11-ден түскi сағат 3-ке дейiн ғана болады. Және бәрi – жасанды!
– Гумилев университетiнде сабақ бергенiңдi бiлемiз. Қазiр қай салада жүрсiң?
– Қазiр 7 телеарнада Дубляж бөлiмiнiң редакторымын. Қазiр арнадағы аударма жағына тер төгiп жатырмыз. Кемшiлiк көп әрине, бiрте-бiрте түзелiп келемiз. Қазақ тiлi жасанды аударма тiлге айналып бара жатқаны қынжылтады. Қазiргi жұмысымыз – ешкiм түсiнбейтiн қазақшаны жұрт түсiнетiн қазақшаға аудару! Қазiр, Аллаға шүкiр, таңдаулы тәржiмашылар жиналған ұжымымыз күннен күнге нығайып келедi. Шетелдiк фильмдердi орысшадан емес тiкелей түрiк, ағылшын, қытай тiлдерiнен аударуға күш салып жатырмыз. Бiздiң қазiр көздiң қарашығындай сақтауға тиiс нәрсемiз – тiлiмiз бен дiнiмiз. Ол екеуi болмаса, тәуелсiздiк құр әдемi сөз болып қала бередi.
Әңгімелескен Гүлзина БЕКТАСОВА
Установить памятник Назарбаеву из золота предложил айтыскер
Известный айтыскер Балгынбек Имашев предложил установить памятник первому президенту Нурсултану Назарбаеву, выполненный из золота, передает КазТАГ.
«За то, что он (Назарбаев – прим.) перевел столицу в Акмолу, можно было бы поставить золотой памятник, как Сапармурату Ниязову», — сказал Имашев в интервью YouTube-каналу Qasqa Jol.
Айтыскер считает, что Елбасы «построил государство на пустом месте, из ничего».
«Его миссия состояла в том, чтобы собрать казахов, выпустить свою валюту, установить государственную границу, сформировать внешнюю политику», — добавил он.
Кроме того, импровизатор поделился мнением о главах государств соседних республик.
«Мы критикуем тоталитарную систему. Нужно признать, что во многих странах бывшего СССР сохраняется эта система. Например, российский народ против Путина. Но если бы не он, страна давно бы развалилась. В Кыргызстане тоже прошли митинги. Но сколько бы президентов не поменялось, никто не смог быть как Акаев. Он щедрый, добрый, справедливый», — считает Имашев.
В конце он поделился своими пожеланиями насчет политического будущего нашей страны.
«Говорим, что началась эра Токаева. Но он сказал, что продолжит установленную политику. Не говорил, что изменит систему. Таким образом, караван продолжает свой путь. Конечно, система должна поменяться. Многие выступают против Елбасы, но нужно признать, что он уважаемый старейшина, который пришел к нам по велению Аллаха. Он исполнил свою миссию. Теперь я бы хотел, чтобы он не мешал и лишь благословил нас на завоевание новых вершин», — желает акын.
Айтыскер Балгынбек Имашев: Назарбаев достоин памятника из золота
За то, что Назарбаев перевел столицу в Акмолу, можно поставить золотой памятник как Сапармурату Ниязову, заявил Балгынбек Имашев на интервью youtube-каналу Qasqa Jol.
Однако, он признает, что такую идею народ не поддержит даже после смерти Елбасы.
Имашев уверен, что первый президент построил государство на пустом месте.
«Его миссия состояла в том, чтобы собрать казахов, выпустить свою валюту, установить государственную границу, сформировать внешнюю политику», — добавил он.
По его мнению, Токаев продолжает политику Назарбаева, но при этом Елбасы не должен ему мешать.
«Говорим, что началась эра Токаева. Но он сказал, что продолжит установленную политику. Не говорил, что изменит систему. Таким образом, караван продолжает свой путь. Конечно, система должна поменяться. Многие выступают против Елбасы, но нужно признать, что он уважаемый старейшина, который пришел к нам по велению Аллаха. Он исполнил свою миссию. Теперь я бы хотел, чтобы он не мешал и лишь благословил нас в завоевании новых вершин», — пожелал акын.
Ну и напоследок, он заявил, что ни в коем случае не поставит вакцину от ковида «даже если её поставят все 200 президентов из всего мира».
Айтыскер бал?ынбек имашев известный кто такой
До последнего вздоха буду защищать детей от вакцины — Балгынбек Имашев
Акын-айтыскер отреагировал на фейковую новость об обязательной вакцинации школьников.
Есть ли в Казахстане автопром, почему Турсынбек Кабатов не возвращает долги и какой статус нужен творческим союзам — редакция Total.kz предлагает прямой перевод публикаций из казахоязычных СМИ и пабликов в соцсетях.
Национальным союзам нужно придать статус
Депутат мажилиса Казбек Иса считает, что национальные творческие союзы в Казахстане приравнены к союзам киноведов, пишет газета «Қазақ үні».
«Положение творческих союзов очень бедственное, у них нет постоянного источника финансирования», —считает мажилисмен.
Этот вопрос Казбек Иса поднял на встрече с писателями, композиторами, художниками и театральными деятелями.
По его словам, в прошлом году по поручению президента был создан фонд для поддержки творческих союзов, на эти цели выделили 257 миллионов тенге. Но эти средства не были освоены.
По мнению Казбека Исы, это происходит потому, что в законодательстве много погрешностей.
«По закону, союзы писателей, композиторов, театральных деятелей, художников и другие творческие объединения, несущие национально-воспитательные, духовные ценности, приравнены к союзам, которые, к примеру, дрессируют собак. Сейчас у нас 22 творческих союза. Им нужно придать статус стратегического партнера государства», — говорится в заметке.
Прекратите вакцинный «геноцид»!
С таким призывом к президенту обратился эпатажный акын-айтыскер Балгынбек Имашев, в очередной раз выступая против вакцинации, передает интернет-портал Ernur.
Многие пользователи поддержали его в комментариях: «вы высказали наши мысли», «надо найти верное решение» и так далее.
Напомним, несколько дней назад в социальных сетях распространилось фейковое сообщение о том, что детей, не привитых против COVID-19, не будут пускать в школы, а отказ от вакцинации может лишить школьников конституционного права на образование.
19 июля глава Минздрава рассказал о планах по поставке в Казахстан вакцины против COVID-19 производства Pfizer/BioNTech. На сегодняшний день этот препарат прошел клинические испытания и одобрен для вакцинации подростков от 12 лет и старше. Соответственно, после поступления этой вакцины в Казахстан ее смогут получать и школьники.
«Однако это вовсе не значит, что вакцинация для школьников старше 12 лет станет в нашей стране обязательной и без нее дети не смогут учиться в школе и будут подвергаться дискриминации. Ни о чем подобном Алексей Цой не заявлял», — говорится в сообщении Stopfake.
Есть ли у казахов собственные «железные кони»?
Портал Adyrna поднимает проблему отечественного автопрома.
По данным национального бюро статистики, в Казахстане в 2020 году было зарегистрировано 3 миллиона 870 тысяч легковых автомобилей. По сравнению с 2003 годом их стало больше на 2 миллиона 722 тысяч. А в 2014 году в стране было зарегистрировано 4 миллиона автомобилей.
Власти Алматы последние годы пытаются безуспешно уменьшить количество автотранспорта в городе, прибегая к различным мерам: автобусные полосы, велодорожки.
Но в 2016-м был введен утилизационный сбор, чтобы предотвратить дальнейшее ухудшение экологии и увеличить продажи отечественного транспорта. Однако, по словам предпринимателя Нуриддина Садыкова, введение утилизационного сбора не улучшило качества отечественного автопарка.
«В 2013 году число автомобилей не старше трех лет составило 110 тысяч, в 2014 году — 326 тысяч, в 2016 году — 624 тысячи. То есть новых машин стало больше. Однако в 2016 году был введен утилизационный сбор, и количество новых автомобилей уменьшилось. С 2016 по 2018 год их число уменьшилось на 416 тысяч. В 2020 году доля старых автомобилей составила 70%, сейчас цифра приближается к 72%. Отечественный автопром на грани исчезновения, его практически нет, в 2020 году было выпущено всего 75 тысяч автомобилей, состояние экологии не улучшилось, а цены на новые автомобили стали более недоступными», — отмечается в материале.
«Турсынбек Кабатов не отдал обещанный миллион»
Актер Кажет Смагул рассказал о том, как известный юморист Турсынбек Кабатов задолжал ему денег, пишет интернет-сайт Sn.
«В 2003-2004-м я переехал из Семея в Астану, познакомился в эти годы с Турсынбеком. Мы вместе выезжали на тои. Он уже тогда набирал популярность. Хотел открыть театр. Но я все не мог расстаться с тоями, часто работал тамадой. В 2014 году появился проект «Базар жок». И меня пригласили в этот театр на кастинг. Как-то позвонил Турсынбек сам и сказал, чтобы я приехал на кастинг, сказал, что актерам-победителям дадут приз в один миллион тенге и примут на работу в театр. Четыре дня шли съемки, я выиграл главный приз, но миллион весь так и не получил. До сегодняшнего дня получил 700 тысяч тенге. Спрашивал пару раз, потом перестал. Конечно, 300 тысяч — немалые деньги, но, может, они ему тоже понадобились. Я не обижаюсь на Турсынбека, я благодарен другу, за то, что помог мне стать известным», — рассказал актер в программе «Менің өмірім».
Юморист и актер Кажет Смагул известен казахстанцам по ролям в фильмах «Бизнес по-казахски», отмечается в заметке.